Czcionka
Godło Polski
Godło Polski

 

 

 

 

 

 

 

Pedagog i psycholog szkolny


Godziny pracy psychologa

Dzień tygodnia

poniedziałek

wtorek

środa

czwartek

piątek


 

8.00-12.45

7.00-9.00

świetlica

11.45-14.30



 

12.00-14.00

 

14.25-15.00


Godziny pracy pedagoga

Dzień tygodnia

poniedziałek

wtorek

środa

czwartek

piątek


8.30-12.30

13.30-16.30

świetlica

11.00-15.00

11.00-15.00


11.00-15.00

8.30-12.30

12.30-13.30

świetlica



DROGI UCZNIU,

- Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, czujesz się samotny.

- Nie potrafisz się porozumieć z nauczycielem.

- Masz problemy rodzinne, znajdujesz w trudnej sytuacji materialnej.

- Masz problem i nie wiesz jak go rozwiązać.

- Chciałbyś pomóc innym a nie wiesz jak to zrobić (może zainteresuje Cię wolontariat?)

- Masz ciekawe pomysły którymi chcesz się podzielić.

Przyjdź z każdą sprawą, z którą nie potrafisz sobie sam poradzić.

 

Pamiętaj,

- Pedagog wysłucha Cię życzliwie i z uwagą.

- Zapewni dyskrecję i anonimowość.

- Wspólnie znajdziemy wyjście z trudnej sytuacji.

 

DRODZY RODZICE,

- Niepokoi Państwa zachowanie Waszego dziecka.

- Chcecie porozmawiać o dziecku i Waszych relacjach z nim.

- Potrzebujecie wsparcia w procesie wychowawczym.

- Macie pytania i nie wiecie, do kogo się zwrócić.

- Szukacie pomocy w trudnych sytuacjach życiowych.

Możecie liczyć na naszą pomoc .



Czy moje dziecko ma depresję? Profilaktyka zachowań suicydalnych, diagnoza depresji

1. Pojęcie zachowanie suicydalne;

2. Czynniki zachowań suicydalnych;

3. Samobójstwa wśród młodzieży – statystyka

4. Depresja i myśli samobójcze u nastolatków – niepokojące objawy;

5. Mity nt. samobójstw.

Pojęcie zachowanie suicydalne

Zachowanie suicydalne to czyny związane z targnięciem się na własne życie.  Wyróżnić tu należy samobójstwo oraz próbę samobójczą.

Samobójstwo to czyn spełniony mający na celu doprowadzenie do śmierci, próba samobójcza to sytuacja, w której czyn nie prowadzi do śmierci, osoba stwarza natomiast zagrożenie własnego zdrowia i życia.

\Czynniki zachowań suicydalnych

czynniki ryzyka wewnętrzne:

brak stabilności emocjonalnej, chwiejność emocjonalna,

skłonność do stanów depresyjnych (obniżonego nastroju) lub depresja, uzależnienie (np. od substancji psychoaktywnych),

niski poziom tolerancji na frustrację (niepowodzenie),

niskie poczucie własnej wartości,

brak usystematyzowanej hierarchii wartości,

brak lub mało sprecyzowane cele,

poczucie odrzucenia i wyizolowania,

słabe umiejętności radzenia sobie w sytuacji trudnej – stresującej,

trudności w komunikowaniu się, zamknięcie w sobie,

tendencje do perfekcjonizmu,

1doświadczenie tzw. pustki wewnętrznej,

obniżone umiejętności tworzenia pozytywnych relacji z ludźmi,

brak zainteresowań.

czynniki ryzyka zewnętrzne:

słabe więzi rodzinne, problemy rodzinne (np. brak wzorców, uzależnienie, konflikty w rodzinie, rodzina rozbita),

słabe lub brak relacji  koleżeńskich, przyjaźni z rówieśnikami,

odrzucenie przez rodzinę, rówieśników,

zawód miłosny lub zawód w przyjaźni,

udział w przestępstwie lub innym społecznie niemoralnym czynie,

brak wsparcia w radzeniu sobie z problemami w środowisku: rodzinnym, szkolnym, rówieśniczym,

naśladownictwo,

nagłośnienie przez media o podobnych przypadkach,

dostęp do środków odurzających np. silnych leków, broni, tory kolejowe w pobliżu.


Samobójstwa wśród młodzieży - statystyki

Według WHO samobójstwo jest jedną z pięciu najczęściej występujących przyczyn zgonów w grupie wiekowej 15-19 lat.

Według  danych Głównego Urzędu Statystycznego śmiercią samobójcza umiera w Polsce co roku blisko 300 osób w wieku 15-19 lat

Niepokoi znaczny wzrost liczby samobójstw wśród chłopców i młodych mężczyzn. W grupie wiekowej do 19 roku życia wzrost wyniósł blisko 30%, a w przedziale 20-24 lata znacznie przekroczył 50%. Liczba prób samobójczych podejmowanych przez młodzież, podobnie jak i dorosłych, jest nieznana i stanowi wielkość szacunkową. Biorąc pod uwagę  proporcje samobójstw dokonanych do usiłowanych (wg WHO 1:10-20) szacuję się, że od ponad 2500 do 5000 osób w wieku 15-19 lat podejmuję w Polsce próby samobójcze.


Depresja i myśli samobójcze u nastolatków – niepokojące objawy;

SYGNAŁY, KTÓRE ŚWIADCZĄ O TYM, ŻE DZIECKO MA DEPRESJĘ:

1. Smutek, przygnębienie;

2. Porzucenie dotychczasowych zainteresowań;

3. Zmniejszona aktywność, apatia;

4. Problemy ze snem;

5. Zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała;

6. Uczucie zmęczenia, braku energii;

7. Uczucie wewnętrznego lęku’

8. Trudności w koncentracji, zapamiętywaniu;

9. Niska samoocena;

10. Dolegliwości somatyczne;

11. Agresja, autoagresja;

12. Nadużywanie środków psychoaktywnych;

13. Epizody maniakalno – depresyjne;

Badania pokazują, że ponad% młodych ludzi ma kłopoty psychiczne, z emocjami, zachowaniem, funkcjonowaniem społecznym.

U osób z w/w objawami konieczna jest pogłębiona diagnoza psychologiczna i psychiatryczna.

MYSLI SAMOBÓJCZE -  młody człowiek skupiony jest na swojej beznadziejności, jedyną deską ratunku jest dla nie go śmierć, nie widzi on innej formy pomocy. Osoba, u której zdiagnozuje się myśli samobójcze potrzebuje pomocy specjalisty, nie da się „pocieszyć” takiej osoby.



Mity nt. samobójstw

Ludzie, którzy mówią o samobójstwie nie odbierają sobie życia” – Nieprawda. Według statystyk  80 – 85 % samobójców ostrzega uprzednio swoich najbliższych o zamiarze odebrania sobie życia. Samobójstwo zwiastują symptomy: obniżenie nastroju, przygnębienie, smutek, unikanie kontaktów, pilne regulowanie własnych spraw, rozdawanie cennych przedmiotów.

Samobójcą chcą umrzeć za wszelką cenę” – nie wszyscy, jedynie ci, których motywy samobójcze są autentyczne. To około 50 – 60% przypadków.

Samobójcy nie chcą umrzeć tylko manipulować otoczeniem” – Niezupełnie. 34 – 48% suicydentów to samobójcy instrumentalni, którzy nie chcą żyć w obecnych warunkach, ale  w lepszych tak.

Poprawa nastroju po  kryzysie samobójczym oznacza koniec problemu” – Niekoniecznie. Poprawa nastroju to uzyskanie odpowiedzi na pytanie „żyć albo nie żyć” i może być związana z podjęciem decyzji o całkowitym unicestwieniu.

Samobójstwom nie można zapobiec” Niekoniecznie – jeśli motywacja samobójstwa ma charakter instrumentalny, w więc wiąże się z pewnym dyskomfortem życiowym, wówczas szybkie dostrzeżenie zagrożenia i reakcja na nie może zapobiec nieszczęściu.

Osoba o skłonnościach samobójczych będzie je miała już zawsze”

Niekoniecznie. W niektórych przypadkach skłonności samobójcze mogą mieć charakter reaktywny, sytuacyjny, mijają z chwilą rozwiązania problemu.

Wszyscy samobójcy są umysłowo chorzy” Nieprawda




Czy moje dziecko ma depresję? Profilaktyka zachowań suicydalnych, diagnoza depresji

1. Pojęcie zachowanie suicydalne;

2. Czynniki zachowań suicydalnych;

3. Samobójstwa wśród młodzieży – statystyka

4. Depresja i myśli samobójcze u nastolatków – niepokojące objawy;

5. Mity nt. samobójstw.







Pojęcie zachowanie suicydalne

Zachowanie suicydalne to czyny związane z targnięciem się na własne życie.  Wyróżnić tu należy samobójstwo oraz próbę samobójczą.

Samobójstwo to czyn spełniony mający na celu doprowadzenie do śmierci, próba samobójcza to sytuacja, w której czyn nie prowadzi do śmierci, osoba stwarza natomiast zagrożenie własnego zdrowia i życia.

\Czynniki zachowań suicydalnych

czynniki ryzyka wewnętrzne:

brak stabilności emocjonalnej, chwiejność emocjonalna,

skłonność do stanów depresyjnych (obniżonego nastroju) lub depresja, uzależnienie (np. od substancji psychoaktywnych),

niski poziom tolerancji na frustrację (niepowodzenie),

niskie poczucie własnej wartości,

brak usystematyzowanej hierarchii wartości,

brak lub mało sprecyzowane cele,

poczucie odrzucenia i wyizolowania,

słabe umiejętności radzenia sobie w sytuacji trudnej – stresującej,

trudności w komunikowaniu się, zamknięcie w sobie,

tendencje do perfekcjonizmu,

1doświadczenie tzw. pustki wewnętrznej,

obniżone umiejętności tworzenia pozytywnych relacji z ludźmi,

brak zainteresowań.

czynniki ryzyka zewnętrzne:

słabe więzi rodzinne, problemy rodzinne (np. brak wzorców, uzależnienie, konflikty w rodzinie, rodzina rozbita),

słabe lub brak relacji  koleżeńskich, przyjaźni z rówieśnikami,

odrzucenie przez rodzinę, rówieśników,

zawód miłosny lub zawód w przyjaźni,

udział w przestępstwie lub innym społecznie niemoralnym czynie,

brak wsparcia w radzeniu sobie z problemami w środowisku: rodzinnym, szkolnym, rówieśniczym,

naśladownictwo,

nagłośnienie przez media o podobnych przypadkach,

dostęp do środków odurzających np. silnych leków, broni, tory kolejowe w pobliżu.



Samobójstwa wśród młodzieży - statystyki

Według WHO samobójstwo jest jedną z pięciu najczęściej występujących przyczyn zgonów w grupie wiekowej 15-19 lat.

Według  danych Głównego Urzędu Statystycznego śmiercią samobójcza umiera w Polsce co roku blisko 300 osób w wieku 15-19 lat

Niepokoi znaczny wzrost liczby samobójstw wśród chłopców i młodych mężczyzn. W grupie wiekowej do 19 roku życia wzrost wyniósł blisko 30%, a w przedziale 20-24 lata znacznie przekroczył 50%. Liczba prób samobójczych podejmowanych przez młodzież, podobnie jak i dorosłych, jest nieznana i stanowi wielkość szacunkową. Biorąc pod uwagę  proporcje samobójstw dokonanych do usiłowanych (wg WHO 1:10-20) szacuję się, że od ponad 2500 do 5000 osób w wieku 15-19 lat podejmuję w Polsce próby samobójcze.





Depresja i myśli samobójcze u nastolatków – niepokojące objawy;

SYGNAŁY, KTÓRE ŚWIADCZĄ O TYM, ŻE DZIECKO MA DEPRESJĘ:

1. Smutek, przygnębienie;

2. Porzucenie dotychczasowych zainteresowań;

3. Zmniejszona aktywność, apatia;

4. Problemy ze snem;

5. Zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała;

6. Uczucie zmęczenia, braku energii;

7. Uczucie wewnętrznego lęku’

8. Trudności w koncentracji, zapamiętywaniu;

9. Niska samoocena;

10. Dolegliwości somatyczne;

11. Agresja, autoagresja;

12. Nadużywanie środków psychoaktywnych;

13. Epizody maniakalno – depresyjne;

Badania pokazują, że ponad% młodych ludzi ma kłopoty psychiczne, z emocjami, zachowaniem, funkcjonowaniem społecznym.

U osób z w/w objawami konieczna jest pogłębiona diagnoza psychologiczna i psychiatryczna.

MYSLI SAMOBÓJCZE -  młody człowiek skupiony jest na swojej beznadziejności, jedyną deską ratunku jest dla nie go śmierć, nie widzi on innej formy pomocy. Osoba, u której zdiagnozuje się myśli samobójcze potrzebuje pomocy specjalisty, nie da się „pocieszyć” takiej osoby.



Mity nt. samobójstw

Ludzie, którzy mówią o samobójstwie nie odbierają sobie życia” – Nieprawda. Według statystyk  80 – 85 % samobójców ostrzega uprzednio swoich najbliższych o zamiarze odebrania sobie życia. Samobójstwo zwiastują symptomy: obniżenie nastroju, przygnębienie, smutek, unikanie kontaktów, pilne regulowanie własnych spraw, rozdawanie cennych przedmiotów.

Samobójcą chcą umrzeć za wszelką cenę” – nie wszyscy, jedynie ci, których motywy samobójcze są autentyczne. To około 50 – 60% przypadków.

Samobójcy nie chcą umrzeć tylko manipulować otoczeniem” – Niezupełnie. 34 – 48% suicydentów to samobójcy instrumentalni, którzy nie chcą żyć w obecnych warunkach, ale  w lepszych tak.

Poprawa nastroju po  kryzysie samobójczym oznacza koniec problemu” – Niekoniecznie. Poprawa nastroju to uzyskanie odpowiedzi na pytanie „żyć albo nie żyć” i może być związana z podjęciem decyzji o całkowitym unicestwieniu.

Samobójstwom nie można zapobiec” Niekoniecznie – jeśli motywacja samobójstwa ma charakter instrumentalny, w więc wiąże się z pewnym dyskomfortem życiowym, wówczas szybkie dostrzeżenie zagrożenia i reakcja na nie może zapobiec nieszczęściu.

Osoba o skłonnościach samobójczych będzie je miała już zawsze”

Niekoniecznie. W niektórych przypadkach skłonności samobójcze mogą mieć charakter reaktywny, sytuacyjny, mijają z chwilą rozwiązania problemu.

Wszyscy samobójcy są umysłowo chorzy” Nieprawda